กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 61 กลับดำเป็นขาว
“ทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน รีบขอโทษน้องสะใภ้ซะ!”
มู่เทียนเจี้ยนส่งสัญญาณเตือนซูหลี่ฟางทางสายตาอย่างลับ ๆ
ซูหลี่ฟางกำหมัดแน่น ก้มหน้าไม่พูดอะไร
ส่วนมู่เจียเจียที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็กลัวจนตัวสั่น ตอนนี้ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก
คุณทวดมู่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สายตากวาดมองทุกคนอย่างเรียบเฉย
เพียงแค่สายตาคู่นั้น ก็ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นรู้สึกถึงแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
“เล่ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”
“คุณปู่คะ พวกเธอรังแกหนู ผลักหนูตกน้ำ คุณทวดต้องช่วยให้ความเป็นธรรมกับหนูนะคะ...”
มู่เจียเจียไม่รอให้หยางเสี่ยวเสี่ยวหรือเสี่ยวหรวนได้พูด เธอก็รีบออกมายืนข้างหน้าพร้อมสะอึกสะอื้น ราวกับเพิ่งพบที่พึ่งพิง ร้องไห้อย่างน่าสงสารสุด ๆ