บทที่ 48 กอริลลาช่วยคน

บทที่ 48 กอริลลาช่วยคน

คนที่ยืนมองอยู่ด้านนอกต่างพากันใจหายกอริลลาตัวนั้นหอบหายใจแรง กิ่งไม้ที่ถูกมันหนีบไว้ส่งเสียงซ่า ๆ

กร๊อบ...

เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้น

กอริลลากับเด็กสองคนร่วงลงมาจากต้นไม้พร้อมกัน เห็นอยู่ชัด ๆ ว่ากำลังจะตกถึงพื้น นักท่องเที่ยวหลายคนทนดูไม่ได้จนต้องยกมือขึ้นปิดตา

แต่ไม่มีใครคิดว่ากอริลลาสีดำจะพลิกตัวกลางอากาศ ให้แผ่นหลังหันลงด้านล่าง แล้วใช้ร่างของตัวเองปกป้องเสี่ยวหรวนกับเด็กชายเอาไว้ในอ้อมแขน

โครม...

เสียงกระแทกพื้นดังสนั่นจนฟังแล้วเสียวฟัน นักท่องเที่ยวทั้งหมดต่างเบียดกันอยู่ที่รั้ว ชะโงกคอมองเข้าไปด้านใน

ดวงตาของมู่เซินแดงก่ำ จ้องมองเข้าไปด้านในอย่างไม่กะพริบ หัวใจแทบจะกระเด็นออกมาจากอก

“เสี่ยวหรวนไม่เป็นไร!”