กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 40 คุณพ่ออาบน้ำให้เสี่ยวหรวนเถอะ
เสี่ยวหรวนได้เห็นรูปคุณพ่ออีกคนแล้ว เธอดีใจจนแทบจะกระโดด ตัวน้อย ๆ พยักหน้าหงึก ๆ รัวเหมือนไก่กำลังจิกข้าว
“คุณพ่ออันชิง! คุณพ่ออันชิงของเสี่ยวหรวน!”
มู่เซินใช้มือประคองคางเล็ก ๆ ของเสี่ยวหรวนเอาไว้
“ไม่ต้องพยักหน้าแล้ว เดี๋ยวหัวเล็ก ๆ จะเวียนเอา”
พูดจบเขาก็หันไปมองมู่อันด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“นายรู้จัก?”
มู่อัน “…………”
ซวยแล้ว!
พี่ชายเขาคงโดนกระตุ้นจนเพี้ยนไปแล้วมั้ง เมื่อกี้ยังโมโหจนหน้าดำอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับดูปกติอย่างน่าประหลาด?