เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 1 นักบวชน้อยลงเขาไปกับอาจารย์
“อาจารย์ อาจารย์ เราจะไปไหนกันเหรอคะ”
ยามเช้าบนภูเขายังคงมีหมอกหนาลอยปกคลุม เสียงเล็ก ๆ นุ่มนิ่มของเด็กน้อยดังเจื้อยแจ้วไม่ต่างจากเสียงนกในป่า ราวกับลูกนกตัวน้อยที่คอยออดอ้อนอยู่ข้างกายพ่อแม่
“ลงเขา”
เสียงของชายหนุ่มใสกังวาน ฟังแล้วสบายหูดังตอบกลับมา
“ลงเขาไปทำอะไรเหรอคะ?”
“ลงเขาไป...ตามหาพ่อของหนู”
เสียงพูดค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ก่อนที่ร่างสูงในชุดสีขาวจะเดินฝ่าหมอกหนาออกมา ราวกับกำลังเหยียบย่างผ่านกลุ่มเมฆหมอก
ชายหนุ่มสวมชุดนักบวชสีขาวนวลพลิ้วไหว ใบหน้าหล่อสะอาดและดูสงบ ริมฝีปากบางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพอดี ๆ ดวงตาเรียวยาวมองเด็กน้อยข้างกายด้วยแววเอ็นดู
ชายในชุดนักบวชสีขาวที่ดูราวกับเซียนผู้หลุดพ้นจากโลกมนุษย์ คงไม่มีภาพใดเหมาะไปกว่านี้อีกแล้ว