กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 587 เมืองหลวงแตกพ่าย!
"ฝ่าบาท!!"
ภายในพระราชวัง ขันทีน้อยตะโกนลั่นพลางวิ่งพรวดพราดเข้าไปในห้องทรงพระอักษร
"ฝ่าบาท ด้านนอก...พวกกบฏ พวกมัน...พวกมันบุกเข้ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ...."
ขันทีน้อยถลาเข้าไปในห้องทรงพระอักษร ร่ำไห้ตะโกนร้องออกมา
"มาก็มาสิ ร้องไห้ทำไมกัน?"
อู่เสินจงเอนกายกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนตั่ง ลืมตาขึ้นจ้องมองขันทีน้อยที่หมอบกราบร่ำไห้อยู่บนพื้น
ขันทีน้อยที่หมอบอยู่บนพื้นถูกจ้องจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้านติดขัดด้วยความหวาดกลัว
"คือ...คือว่า ฝ่าบาท...พวกกบฏเหล่านั้น ด้านนอกบุกเข้ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ....."
"บุกเข้ามาก็บุกเข้ามาสิ เจิ้นถามเจ้า เจ้าจะร้องไห้ทำไม?"