เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 581 ไปครานี้ อาจมิได้หวนกลับมาอีกแล้ว!
ราชโองการฉบับที่สามถูกส่งมาถึงจวนรัชทายาทแห่งวังบูรพา
"...บัดนี้ราษฎรจงโจวตกอยู่ท่ามกลางเพลิงสงคราม ทุกข์เข็ญแผ่กว้างไปทั่วทุกหย่อมหญ้า จักรพรรดิจึงมีพระบัญชาให้รัชทายาทจ้าวเสวียนเซิ่นเป็นแม่ทัพคุมกองทัพเฉียน ไปปราบปรามกลุ่มกบฏ คืนความสงบร่มเย็นให้แก่ต้าเฉียน..."
ขันทีเฒ่าใบหน้าขาวเกลี้ยงเกลาไร้หนวดเครา ผมขาวโพลนดั่งขนนกกระเรียนแต่ใบหน้ายังคงเยาว์วัยดุจเด็ก อ่านราชโองการจบแล้วก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มตาหยี
"องค์รัชทายาท รับราชโองการเถิดพ่ะย่ะค่ะ!"
"ลูกน้อมรับราชโองการ!"
จ้าวเสวียนเซิ่นคุกเข่าลงกับพื้น สองมือประคองรับราชโองการที่อีกฝ่ายยื่นส่งมาให้อย่างนอบน้อม
"องค์รัชทายาททรงเก็บตัวบำเพ็ญตบะขัดเกลาจิตใจมาเนิ่นนานถึงเพียงนี้ ก็ควรลุกขึ้นมาขยับแข้งขยับขาบ้างแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"
ขันทีเฒ่าผู้มาประกาศราชโองการหัวเราะร่าพลางกล่าวอย่างอารมณ์ดี
"ขอบพระคุณท่านกงกงที่ช่วยเตือนสติ!"