เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 572 เพียงเขาใช้มือข้างเดียว ก็ลบตระกูลหยวนแห่งจี้โจวของพวกเราให้สิ้นซากได้แล้ว!
ภายในสวนดอกไม้
หยวนเปิ่นถิงยังคงจิบน้ำชาในถ้วยทีละคำเล็กๆ ทำเป็นมิได้ยินคำพูดของพี่น้องตนเอง
หยวนเปิ่นเทียนเห็นดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มจางๆ วางถ้วยชาในมือลง แล้วเอ่ยต่อไปตามลำพัง
"ในสายตาข้า ทหารกองนี้ พวกเรามิอาจให้ยืมได้โดยง่าย สถานการณ์ของต้าเฉียนเวลานี้ประหนึ่งหมอกควันปกคลุม ไม่มีผู้ใดคาดเดาได้ว่าท้ายที่สุดใครจะได้ครอบครองบัลลังก์มังกร หากรีบร้อนเลือกข้างในยามนี้ ความเสี่ยงย่อมใหญ่หลวงนัก"
หยวนเปิ่นเหอกับหยวนเปิ่นอวี๋ได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วมุ่นเบาๆ
"ไฉนจึงให้ยืมมิได้?"
หยวนเฟิ่งหนานโพล่งถามขึ้นมาตรงๆ น้ำเสียงแฝงแววคาดคั้นอยู่หลายส่วน
ในบรรดาท่านอาทั้งหลาย คนที่นางไม่ชอบหน้าที่สุดก็คือท่านอารองผู้นี้