กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 564 ข้าต้องการยืมทัพ!
ยามนี้
แสงอัสดงสาดทอลงมาราวกับทองหลอมเหลว
แสงตะวันยามเย็นสายสุดท้ายทอดลงบนร่างผึ่งผายของหลี่เซี่ยนพอดิบพอดี เคลือบคลุมตัวเขาด้วยประกายสีทองอันเจิดจ้า
แสงประกายสีทองหมุนวนรอบกาย คล้ายห่มคลุมเขาไว้ด้วยผืนเมฆาสีรุ้ง ขับเน้นให้ดูสูงส่งพ้นโลกีย์ดุจเทพเซียนที่จุติลงมาจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า งดงามสง่าแฝงด้วยความพลิ้วไหวและทระนงองอาจสุดจะบรรยาย
รอบด้าน สายลมแผ่วพลิ้วพัด ใบไม้เสียดสีดังสวบสาบ
เบื้องไกล เค้าโครงซุ้มประตูใหญ่ของสำนักเสวียนชิงภายใต้แสงอัสดงแลดูทั้งน่าเกรงขามและเลือนราง
เมื่อจ้าวเสวียนจีเห็นหลี่เซี่ยน แววตาที่เคยมืดมนจึงค่อยกลับมามีประกายมีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครา
"พญามังกรหลี่..."