กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 555 ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง
ยามนี้
ประจวบเหมาะกับเป็นช่วงเวลาโพล้เพล้ แสงอาทิตย์อัสดงสายสุดท้าย ณ ขอบฟ้าหลั่งรินลงมาดั่งทองหลอม
แสงตะวันยามเย็นค่อยๆ โอบล้อมโถงใหญ่ของคฤหาสน์ไว้ท่ามกลางประกายแสงอันอบอุ่นและนุ่มนวล
แสงแดดสีทองสาดส่องผ่านซี่หน้าต่าง ถักทอร่วมกับเถาวัลย์เขียวขจีภายนอกหน้าต่างที่พลิ้วไหวตามสายลม กลายเป็นภาพวาดแห่งแสงเงาอันประณีตงดงาม
ภายในโถงใหญ่ มีคนจุดเปลวเทียนขึ้นแล้ว
แสงเทียนสั่นไหวเบาๆ ตามแรงลม
ประกายไฟวูบวาบ ทอดเงาวูบไหวพาดผ่านใบหน้าของทุกคน
หลังจากจ้าวเสวียนจีพูดจบ คนอื่นๆ ต่างมิได้รับคำพูดนั้นต่อ
บรรยากาศภายในห้องโถงเงียบงันลงเล็กน้อย