กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 536 ความจริงแล้ว ข้าอยู่ฝ่ายเจ้า
“เจ้าหนอเจ้า เจ้าช่าง... เจ้าจะให้ข้าว่าอย่างไรกับเจ้าดี...”
จ้าวเสวียนจ้งชี้หน้าน้องสาวตนเองด้วยสีหน้าโมโหจนแทบคลั่ง เดินวนไปวนมา พลางคิดถึงขุมกำลังที่ตนเพียรสร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก กลับถูกกวาดล้างสังหารจนหมดสิ้นเช่นนี้ หัวอกปวดแปลบจนแทบแหลกสลาย
“ตอนนั้นเจ้าขัดคำพูดข้าแรงๆ สักหน่อยมิได้หรือไร!”
“ข้าลองแล้วนี่นา...”
จ้าวเสวียนจีเอ่ยด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
“ทว่าไม่ได้ผล ตอนนั้นท่านอารมณ์ขึ้นหน้าเสียขนาดนั้น...”
“เจ้า...”
จ้าวเสวียนจ้งชี้นิ้วไปที่น้องสาว ชั่วขณะนั้นถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
“หากเจ้ามาบอกข้าเรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้สักนิด คนของข้าก็คงไม่ต้องมาทิ้งชีวิตไปเปล่าๆ เช่นนี้แล้ว!”