กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 514 ของในมือเขาน่ะ เป็นของชั้นเลิศเชียวนะ!
"ถอยทัพอย่างนั้นหรือ?!!"
ภายในกระโจมทัพอันกว้างใหญ่ แสงเพลิงริบหรี่วูบวาบ สาดส่องกระทบใบหน้าอันเดือดดาลและกราดเกรี้ยวทีละดวง
เมื่อสิ้นเสียงคำพูดของจางเจี่ยว
จ้าวเสวียนจียังมิทันได้เอ่ยปาก บรรดาแม่ทัพนายกองแห่งกองทัพเฉียนต่างก็ประดุจประทัดที่ถูกจุดระเบิด ต่างพากันแตกตื่นเดือดดาลขึ้นมาทันควัน
"เจ้าพูดจาอันใด? เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไร? ถึงได้บังอาจมาสั่งให้พวกเราถอยทัพ?"
แม่ทัพร่างกำยำผู้หนึ่งเปิดฉากตะคอกขึ้นมาก่อน เสียงของเขากึกก้องกังวานดุจฟ้าร้องอยู่ภายในกระโจมทัพ สะเทือนจนแก้วหูของผู้คนอื้ออึงไปหมด
"มารดามันเถอะ เจ้าบัดซบตัวนี้ มันรู้ตัวหรือไม่ว่าตนเองกำลังพูดอะไรอยู่?" แม่ทัพอีกคนรีบกล่าวตามมาติดๆ