เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 478 เอาวิชาเซียนของข้ามาจัดการข้า ช่างขวัญกล้านัก!
เหนือฟากฟ้าอันมืดมิดของเขาฝูหู่
มวลเมฆหนาทึบผืนมหึมาก่อตัวม้วนตลบขึ้นมาฉับพลัน ราวกับน้ำเดือดพล่าน ลึกเข้าไปในชั้นเมฆเหล่านั้น กลับปรากฏระลอกคลื่นสีทองประหลาดซัดสาดหมุนวน
ลวดลายสีทองเหล่านั้นแทรกซึมออกมาจากห้วงลึกของมวลเมฆ คล้ายมีสิ่งมหึมากำลังจะทะลวงแหวกออกมา
ชั่วพริบตาถัดมา!
พร้อมกับมวลเมฆที่ม้วนตัวพลิกผันไม่หยุด โครงร่างสีทองมหึมาพลันค่อยๆ ปรากฏขึ้น
นั่นคือฝ่ามือข้างหนึ่ง ใหญ่โตจนถึงขั้นบดบังนภาบังสุริยัน ราวกับหัตถ์ของเทพยักษ์จวี่หลิงในตำนานโบราณ
นิ้วทั้งห้าของมันกางออก นิ้วแต่ละนิ้วล้วนตระหง่านดุจขุนเขา ปลายนิ้วทอประกายแสงสีทองระยิบระยับจับตา
ใจกลางฝ่ามือยักษ์คว่ำลง ดั่งหมายจะกวาดกลืนทั่วทั้งเขาฝูหู่เข้าไปไว้ในกำมือ