กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 474 เร็วเข้า กลืนกินมันเสีย!
"อืม..."
ท่ามกลางเวหา หลี่เซี่ยนทอดถอนหายใจออกมาอย่างเบิกบาน ก่อนจะค่อยๆ แย้มยิ้มพลางเอ่ยขึ้น
"ผลไม้พวกนี้ของเจ้า ช่างเป็นของดีจริงๆ ข้ารู้สึก..."
ขณะพูด เขาก็ก้มศีรษะลง มองดูกายเนื้อของตนที่มีฟองโลหิตผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
"ข้ารู้สึกได้ถึงความปลอดโปร่งสบายตัวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย!!!!"
เมื่อครู่นี้ ในยามที่ดูดซับผลไม้อย่างต่อเนื่อง ข้างหูของเขาก็แว่วเสียงสวดสรรเสริญอันศรัทธาแรงกล้าและคลั่งไคล้
"เซียนจุนเก้าชั้นฟ้าปฐมอัสนีโปรดสัตว์ขจัดเคราะห์!!!"
"เซียนจุนเก้าชั้นฟ้าปฐมอัสนีโปรดสัตว์ขจัดเคราะห์!!!"
"เก้าชั้นฟ้า..."