เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 470 คนบนฟ้านั่นคือหลี่เซี่ยน เช่นนั้นเจ้าเป็นใคร?
ตามความเข้าใจอันลึกซึ้งที่เขามีต่อค่ายกลนี้
ขอเพียงสมัญญาของเขาถูกต้อง บรรดาผลทิพย์ที่หลอมกลั่นและควบแน่นขึ้นจากแก่นโลหิตเนื้อหนัง ณ แท่นบูชาทุกแห่งของลัทธิบัวเขียว ย่อมถูกพลังไร้สภาพดึงดูด พลุ่งพล่านหลั่งไหลเข้าสู่ร่างเนื้อของเขาอย่างบ้าคลั่ง เพื่อช่วยให้เขาทะลวงคอขวดแห่งระดับการบำเพ็ญเพียร
ทว่า...
ภาพเบื้องหน้านี้กลับทำให้เขาตื่นตระหนกและสับสนงุนงง
ผลทิพย์ส่วนหนึ่งพุ่งทะยานตรงมาหาเขาตามที่คาดไว้จริงแท้
ทว่ายังมีอีกส่วนหนึ่งที่คล้ายเกาทัณฑ์ไร้เป้าหมาย เอาแต่ลอยนิ่งคว้างอยู่กลางเวหา มิไหวติงแม้แต่น้อย
"เกิดอันใดขึ้น?"
สายตาของสวีมู่จับจ้องผลทิพย์เหล่านั้นเขม็ง ความไม่สบายใจในอกแผ่ขยายออกไปดั่งระลอกคลื่น
"เป็นไปได้อย่างไรกัน?"