เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 446 ศาสตราวุธเทวะเช่นนี้ ที่บ้านข้ายังมีอีกเก้าเล่ม!
"กระบี่เล่มนี้... น่าสนใจไม่เลว..."
ภายในส่วนลึกของป่าผีหมอกกลืนกิน ร่างของชายหนุ่มรูปงามยืนตระหง่านราวกับพฤกษาโบราณเสียดฟ้า หยัดยืนอย่างเงียบสงบในธารธาราแห่งกาลเวลา ปล่อยให้ลมฝนซัดกระหน่ำโดยมิคลอนแคลนแม้แต่น้อย
ยามนี้...
สายตาของเขาแลทะลุม่านหมอกหนาทึบหลายชั้น ดั่งเสือดาวล่าเหยื่อที่จับจ้องล็อคเป้าหมายอยู่บนร่างของจ้าวเสวียนจีอย่างแนบแน่น
ในการหยั่งรู้ของชายหนุ่ม เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของกลิ่นอายบนร่างของจ้าวเสวียนจีได้อย่างแจ่มชัด
ทว่าภายใต้การเกื้อหนุนของกระบี่ยักษ์สีทองเล่มนั้น กลิ่นอายของนางกลับเริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นอายของนางทะลวงรุกคืบขึ้นมาจากขอบเขตกำเนิดฟ้าอย่างองอาจไร้สิ่งกีดขวาง
ทำให้พลังฝีมือของนางพุ่งทะยานสู่ระดับที่ไม่เคยมีมาก่อนในชั่วพริบตาเดียว