กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 444 น้องหก เจ้าต้องช่วยพี่สามแล้วนะ
ท่ามกลางป่าผีหมอกกลืนกิน หมอกหนาทึบแผ่ปกคลุม ดูราวกับแดนภูตผีอันเคว้งคว้าง
สายฝนโลหิตและสายลมคาวคละคลุ้งประสานกัน ดั่งบทเพลงไว้อาลัยและเสียงคำรามกู่ก้องบนสมรภูมิ เติมแต่งความโศกเศร้าอาจหาญให้แก่การศึกอันดุเดือดนี้ขึ้นอีกหลายส่วน
ต้วนจิ้วซุ่ยและโฮ่ว สองยอดฝีมือจับมือประสานพลัง ไอกลิ่นอายทั่วร่างบ้าคลั่ง ประดุจภูตพรายเคลื่อนผ่านสลับไปมาในสมรภูมิ บีบคั้นให้แม่ทัพใหญ่หลายคนของกองทัพเฉียนต้องถอยร่นไม่หยุดยั้ง แทบจะตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นตรอก
นับตั้งแต่กองทัพเฉียนเหยียบย่างเข้าสู่ผืนแผ่นดินอันลี้ลับอย่างโยวโจวแห่งนี้ พวกเขาก็รุกคืบประดุจร้องเพลงกู่ก้องเกรียงไกร มิมีสิ่งใดขวางกั้นได้
ทว่า...