เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428 ฝีมือหรือ เจ้าก็คู่ควรจะมาพูดเรื่องฝีมือกับข้าด้วยรึ
นอกเมืองเฟิงอวี้ ห่างจากหมู่บ้านหนีหนิวไปราวสามสิบลี้ มีหุบเขาขนาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง
หุบเขาแห่งนี้มีนามว่าหุบเขาอิงจุ่ย
หุบเขาอิงจุ่ยมีที่มาจากภูมิประเทศอันเป็นเอกลักษณ์
ปากทางเข้าหุบเขาแคบชัน สองฝั่งหน้าผาสูงชันประหนึ่งถูกคมมีดกรีดเฉือน คล้ายดั่งจะงอยปากมหึมาของพญาอินทรียามกางปีกโผบิน แผ่กลิ่นอายอันหยิ่งทะนงจับตา
ภายในหุบเขามีโขดหินขรุขระระเกะระกะ แมกไม้หนาทึบ ลึกล้ำและมืดสลัว
แสงตะวันสาดส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งไม้ ทาบทับลงบนพื้นดินเป็นหย่อมๆ ก่อเกิดเป็นลวดลายแสงเงาที่สลับซับซ้อน
ลำธารในหุบเขาไหลรินแผ่วเบา น้ำใสกระจ่างจนมองเห็นก้นธาร เสียงสายน้ำกระทบหินดังกังวานใส ประหนึ่งท่วงทำนองดนตรีจากสรวงสวรรค์