กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 ตามใจเจ้าสักคราก็แล้วกัน
เมื่อเห็นม้วนไม้ไผ่ที่หยวนเปิ่นอวี๋ล้วงออกมาถือไว้ในมือ แววตาของราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียวอู๋โก้วพลันแปรเปลี่ยนเป็นคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวในชั่วพริบตา
การใช้ชีวิตโลดโผนผ่านคมดาบเงากระบี่มาเนิ่นนานหลายปี หล่อหลอมให้เขามีประสาทสัมผัสอันเฉียบคมยิ่งยวด ทันทีที่ม้วนไม้ไผ่นั้นปรากฏขึ้น สัญญาณเตือนภัยในใจเขาก็ดังกึกก้องอย่างบ้าคลั่ง ดุจดั่งอสนีบาตท่ามกลางพายุฝนโหมกระหน่ำ จนทำให้เขาแทบไม่อาจรักษาความสุขุมไว้ได้
“หนีเร็ว! หนีเร็วเข้า! เจ้าต้องตายแน่!”
มีเสียงหนึ่งในใจกำลังกรีดร้องกู่ก้องอย่างบ้าคลั่ง
เสียงนี้ทำให้ร่างกายของราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียวอู๋โก้วอยากจะหันหลังเตลิดหนีไปตามสัญชาตญาณ หนีไปให้พ้นจากสถานที่อันตรายแห่งนี้