กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 376 หุ่นเชิดศพ
"นี่มัน..."
ทุกคนมองดูชายตรงหน้า พลันเบิกตากว้างอย่างไม่อาจห้าม สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เห็นเพียงชายเบื้องหน้า สวมเสื้อผ้าขาดวิ่นทั่วร่าง เส้นผมบางตา ผ่ายผอมจนแทบไม่มีเนื้อหนัง ราวกับโครงกระดูกร่างหนึ่งที่นั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้
ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนตกใจยิ่งกว่าคือ ใบหน้าครึ่งซีกของชายผู้นี้คล้ายถูกสัตว์ร้ายตัวใดกัดแทะจนแหลกเหลว เลือดเนื้อเละเทะไปหมด เมื่อเพ่งมองดูให้ดี ย่อมเห็นได้กระทั่งหนอนแมลงวันอันน่าสะอิดสะเอียนกำลังไชเข้าไปในบาดแผลของเขา
ในมวลอากาศ ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าที่ชวนให้คลื่นเหียนอาเจียน
"ศิษย์น้อง!"
แววตาของเจิ้งเหลิ่งชิวไหววูบด้วยความตระหนก เขากวาดสายตาพินิจชายตรงหน้าอย่างละเอียด