เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369 เซียนจุนบัวเขียวอายุวัฒนะมหาเมตตามหากรุณา!
เอ่อ...
เมื่อได้ยินเสียงนี้ คนแคระที่มีใบหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียมพลันชะงักงัน ร่างแข็งทื่อไปในทันทีราวกับถูกอัสนีฟาด การเคลื่อนไหวหยุดชะงักลงฉับพลัน
เขาค่อยๆ หันศีรษะกลับไป แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความตกตะลึงและกังขา
แลเห็นบนที่นั่งประธานของห้องโถงใหญ่ ไม่รู้ว่ามีคนผู้หนึ่งนั่งตระหง่านอยู่ตั้งแต่เมื่อใด
คนผู้นั้นมีใบหน้าหล่อเหลา ระหว่างคิ้วแผ่กลิ่นอายองอาจน่าเกรงขามโดยมิต้องโกรธเกรี้ยว
ผู้มาเยือน ก็คือสวีมู่!
หลังจากคนแคระตกตะลึงไปชั่วครู่ ความดุร้ายเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าก็มลายหายไปอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มยินดีระคนประหลาดใจ
เขาสาวเท้าก้าวเร็วรี่ไปเบื้องหน้าสวีมู่ ค้อมกายคารวะพลางเอ่ย "ท่านพ่อ เหตุใดท่านจึงกลับมากะทันหันเช่นนี้ขอรับ"