กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352 ไม่มีผู้พ่ายแพ้คนใด จักตามรอยเท้าข้าได้ทัน!
ชั่วครู่ต่อมา...
แปะ——
สิ้นเสียงทึบหนัก ตงหวงหย่งฮ่าวที่ถูกสูบโลหิตธาตุไปเกือบเก้าส่วนทั่วร่าง ก็ทรุดฮวบลงบนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
ใบหน้าของเขาขาวซีดราวแผ่นกระดาษ เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก ไหลรินผ่านสองแก้มหยดลงสู่พื้นทีละหยด
เขานอนคว่ำอยู่กับพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความอ่อนแรง หอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาเลื่อนลอยเงยขึ้นมองหลี่เซี่ยนที่อยู่เบื้องหน้า
หลี่เซี่ยนยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง สีหน้าแววตาของเขาเผยให้เห็นถึงความพึงพอใจอย่างยากจะเอ่ยเป็นคำพูด
"อืม...."
เขาแหงนหน้าขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นจึงหลับตาลง เปล่งเสียงครางยาวแผ่วเบาด้วยความรื่นรมย์
เสียงครางยาวนั้นสะท้อนก้องไม่หยุดหย่อนอยู่ภายในห้องลับอันเวิ้งว้าง