กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 มีสายตาเฉียบแหลมถึงเพียงนี้ เจ้าไม่เป็นผู้นำตระกูลแล้วใครจะเป็น
"พญามังกรหลี่... ข้า..."
เหลยอวี้ถังอ้าปาก อยากจะอธิบายสักสองสามประโยค
ในใจเขารู้สึกสับสนระคนปนเป ทั้งโหยหาอำนาจ ทั้งหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้
เขารู้ดีว่าทุกถ้อยคำ ทุกสีหน้าของตนในยามนี้ ล้วนอาจส่งผลต่อความรู้สึกที่หลี่เซี่ยนมีต่อตน และส่งผลไปถึงชะตากรรมในภายภาคหน้า
ทว่า...
ยามเผชิญกับสายตาของพญามังกรหลี่เบื้องหน้า เขากลับรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล เหงื่อเย็นผุดพรายเปียกชุ่มแผ่นหลัง
สายตาของหลี่เซี่ยนลึกล้ำและเฉียบคม ราวกับมองทะลุถึงก้นบึ้งหัวใจ ทำให้เขารู้สึกราวกับไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นได้
เขาพบว่าคำพูดมากมายจุกอยู่ที่ริมฝีปาก แต่กลับไม่รู้จะเริ่มเอ่ยจากตรงไหน จนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ