กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 325 ตราพลิกฟ้า!
ยามเห็นกระจกบานนั้นกำลังจะเล็งตรงมาที่ตนเอง สวีมู่พลันรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบขึ้นมาวูบหนึ่ง
"มารดาเจ้าเถอะ! เจ้าบ้าไปแล้วรึ!"
สวีมู่คำรามลั่นด้วยโทสะ ร่างไหววูบเพียงคราเดียวก็อันตรธานหายไปจากกลางเวหา
ชั่วพริบตาต่อมา เขาปรากฏกายขึ้นอีกทิศทางหนึ่งบนท้องฟ้า สายตาจ้องเขม็งไปยังหลี่เซี่ยนที่อยู่บนพื้นดินอย่างไม่ละสายตา สีหน้ายังคงตื่นตระหนกขวัญผวาไม่หาย
หันกลับไปมองหลี่เซี่ยนบนพื้นดิน กระจกคุนหลุนในมือของเขากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่เพียงแค่ตะโกนร้องออกมาเท่านั้น มิได้กระตุ้นอานุภาพของกระจกบานนี้แต่อย่างใด
ทว่า...
ท่วงท่าของสวีมู่เมื่อครู่กลับไม่ต่างอันใดกับนกตื่นเกาทัณฑ์ เผยความกระเซอะกระเซิงออกมาจนหมดสิ้น