กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 มังกรคะนองข้ามชลธาร
"เฮ้อ..."
คำพูดประโยคนี้คล้ายดั่งสะกิดความทรงจำในอดีตอันมิอาจทนย้อนมองของเหลียวฮวาซุ่นให้หวนคืนมา สีหน้าของเขาพลันขื่นขมลง ก่อนจะทอดถอนใจยาวออกมาอย่างหนักหน่วงอีกครา
"ใต้เท้าเจิ้ง ตัวข้าชิงไหวชิงพริบกับเจ้าเถี่ยเจินสยงนั่นมานานหลายปี ย่อมกล่าวได้ว่าเป็นผู้ที่เข้าใจอีกฝ่ายดีที่สุดแล้ว เจ้าเถี่ยเจินสยงผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบาย ต่ำช้าไร้ยางอาย นับเป็นคนที่น่ารังเกียจชังอย่างยิ่ง ทว่าโชควาสนาของคนผู้นี้กลับดีเลิศจนทำให้ข้ายังต้องริษยา...
ยามที่ข้าเพิ่งเดินทางมาถึงอวิ๋นโจวใหม่ๆ ตระกูลเถี่ยก็เพิ่งจะเริ่มสร้างชื่อโดดเด่นขึ้นมาจากเมืองคังหนาน ข้ามิได้ใส่ใจเจ้าเถี่ยเจินสยงผู้นี้นัก