เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261 บรรพชนของพวกเจ้าตอนนี้ยังเอาตัวเองแทบไม่รอด!
"พวกเจ้า..."
คนของสำนักสยบมารเมืองชางจี๋เมื่อได้ยินวาจาของหยวนเปิ่นอวี๋ สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง
บนใบหน้าของคนเหล่านั้น ความเหี้ยมโหดและเย็นชาที่เคยชินเป็นนิจในยามปกติ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวอย่างลึกซึ้ง
พวกเขาสบตากัน แววตาเผยให้เห็นความลนลานแตกตื่นจนไม่อาจปิดบัง
ในช่วงวันเวลาที่ผ่านมา ความผิดบาปชั่วช้าที่พวกเขาก่อไว้มีมากมายจนสุดคณานับ ทว่าคนกลุ่มนี้กลับคุ้นชินเสียแล้วจนมิได้ใส่ใจ
เพียงแต่ในยุคกลียุคเช่นนี้ หากมิใช่ปีศาจกินคน ก็เป็นคนกินคน
เมื่อพวกเขาไม่อยากถูกผู้อื่นกิน ย่อมทำได้เพียงเป็นฝ่ายกินคนเท่านั้น
ดังนั้นพวกเขาจึงคิดมาโดยตลอดว่า สิ่งที่ตนกระทำไปล้วนเป็นไปเพื่อเอาชีวิตรอด จะมีความผิดอันใดเล่า?
ทว่า...