กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257 ต้นผลโสม
ในเวลานี้
เถี่ยเจินสยงไม่มีกะจิตกะใจจะไปสนใจคำเย้ยหยันถากถางของมารกระทิง
สายตาของเขาจับจ้องแน่วแน่ไปยังร่างของมารวานร บนใบหน้าปรากฏสีหน้าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง
"พี่วานรเฒ่า ท่าน...ท่านยังไม่ตายหรือ"
น้ำเสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความตระหนกและตื่นเต้นจนสั่นเครือ ราวกับได้พบเห็นเรื่องราวอันน่าอัศจรรย์เหลือเชื่อ
ณ ที่ไม่ไกลนัก
มารวานรอ้าปากกว้างเปื้อนเลือด กลืนกินสามเณรน้อยคนสุดท้ายที่ร้องขอชีวิตและร่ำไห้คร่ำครวญจนแทบหมดสติลงไป
ลำคอของมันขยับไหว โลหิตและเนื้อสดๆ ไหลรินลงสู่ท้องอย่างต่อเนื่อง
รอบบริเวณใต้ฝ่าเท้าของมันนองไปด้วยหยาดโลหิต