เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 หน้าที่ให้กำเนิดบุตรสืบสกุลในวันหน้า มอบหมายให้เจ้าก็แล้วกัน
ณ วัดต้าเจา ภายในศาลาพักผ่อนบนเขาด้านหลัง
เผชิญหน้ากับความกังขาของมารวานรเฒ่า เถี่ยเจินสยงอดีตผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมืองคังหนานผู้นี้เพียงแย้มยิ้มบางๆ
"พี่ใหญ่ ท่านคิดจริงๆ หรือว่าแค่ขั้นกำเนิดฟ้าเพียงเท่านี้ จะสามารถสร้างผลงานยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ จนกลายเป็นจ้าวชิงโจวที่ผู้คนนับหมื่นต่างเคารพเลื่อมใสได้?"
"นี่... สารที่สหายร่วมศึกของข้าส่งมาบอกว่า หลี่เซี่ยนผู้นั้นก็แค่ขั้นกำเนิดฟ้าเท่านั้น เรื่องนี้จะผิดพลาดไปได้อย่างไรกัน?"
"ขั้นกำเนิดฟ้าของเขาผู้นี้ แตกต่างจากขั้นกำเนิดฟ้าของผู้อื่นอย่างนั้นรึ?"
"คำพูดคำจานี้..."
มารวานรเฒ่าขมวดคิ้วแน่น มันมองดูตาเฒ่าตรงหน้าที่เคยเรืองอำนาจสะท้านครึ่งอวิ๋นโจว ทว่ายามนี้กลับหลบลี้มาอยู่ในวัดต้าเจาโดยไม่ข้องแวะเรื่องราวทางโลก จึงอดถามขึ้นไม่ได้
"เถี่ยเจินสยง ไฉนเจ้าถึงได้หวาดระแวงหลี่เซี่ยนหัวหน้าพรรคเฉาที่มาจากชิงโจวผู้นั้นถึงเพียงนี้? เท่าที่ข้ารู้ เขาเพียงมีวรยุทธขั้นกำเนิดฟ้าเท่านั้น มีเหตุใดให้เจ้าต้องกระสับกระส่ายถึงปานนี้?"
เถี่ยเจินสยงได้ฟัง แววตาก็พลันวาบผ่านความดุดันสายหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้มว่า "มารวานรเฒ่า ท่านยังไม่รู้อะไร ตอนที่ข้ารู้ข่าวว่าทายาทที่ทิ้งไว้ในเมืองคังหนานถูกหลี่เซี่ยนผู้นั้นสังหารสิ้น ข้าก็สั่งให้คนรวบรวมข้อมูลทั้งหมดของมันทันที หลี่เซี่ยนผู้นี้ ย่อมมิใช่แค่ขั้นกำเนิดฟ้าธรรมดาอย่างที่เห็นภายนอกแน่นอน"