กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 240 ใบหน้านี้ช่างดูคุ้นเคย คล้ายกับเคยพบเห็นที่ใดมาก่อน?
ใต้เท้าเจิ้งกล่าววาจานี้ มีความหมายว่าอย่างไรกันแน่?
สมองของเถี่ยเวิ่นเทียนพลันหมุนตามไม่ทันไปชั่วขณะ
ทว่าสีหน้าของอาหย่ากลับแปรเปลี่ยนไปแล้ว
ฟึ่บ!
ยังมิทันได้คิดสิ่งใด ลมหนาวสายหนึ่งพลันพัดผ่านข้างหู อาเหยาที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดได้เปิดฉากจู่โจมแล้ว
นางเย็นชาและไร้ความรู้สึกราวกับหุ่นกล ร่างทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นประกายแสงลึกล้ำ ดุจดั่งดาบที่ส่องประกายไอเย็นยะเยือก พุ่งสังหารเข้าใส่เถี่ยเวิ่นเทียนดั่งสายฟ้าฟาด
"บัดซบ! พุ่งเป้ามาที่ข้ารึ?"
เถี่ยเวิ่นเทียนที่อาศัยเพียงโอสถและทรัพยากรประโคมจนก้าวขึ้นสู่ขั้นสี่ระดับกลางได้อย่างหวุดหวิด พลันเสียขวัญตื่นตระหนกขึ้นมาทันที