กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 รักท่านแม่นะขอรับ พรุ่งนี้เจอกัน!
"ท่านแม่!"
อาถ่าพุ่งทะยานกลับบ้านราวกับสายลม
"มีเรื่องอันใดหรือ"
ภายในห้องพลันมีเสียงสตรีแหบแห้ง อ่อนแรง และชราภาพดังแว่วออกมา
อาถ่าเดินมายังหน้าเตียงคนป่วยของผู้เป็นมารดาด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แล้วเอ่ยปากอย่างรวดเร็ว
"ข้าหาอาจารย์ได้แล้วขอรับ ข้าเตรียมจะติดตามท่านไปเมืองคังหนานสักเที่ยว!"
มารดาของอาถ่าเป็นหญิงวัยห้าสิบปี ความตรากตรำเหน็ดเหนื่อยสั่งสมมาเนิ่นนานได้บดขยี้ร่างกายของนางลง ทำให้นางต้องนอนซมอยู่บนเตียงตลอดสองปีมานี้
เมื่อมองดูบุตรชายที่เปี่ยมล้นด้วยความตื่นเต้นดีใจ ใบหน้าอันเหี่ยวเฉาราวบุปผาใกล้โรยราของนางก็พยายามคลี่ยิ้มออกมา
"ไปเถอะ ระวังตัวด้วยเล่า!"