กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 นายท่าน
"นายท่าน..."
อาถ่ายืนอยู่ไม่ไกล ริมฝีปากขยับพึมพำ ครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดก็รู้สึกว่าคำเรียกขานนี้น่าจะเหมาะสมที่สุดแล้ว
"ฮ่า..."
หลี่เซี่ยนได้ยินคำนี้เข้าก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างขบขัน
"นอกจากคำนี้แล้ว พวกเจ้ายังมีคำเรียกขานอื่นอีกหรือไม่"
"ไม่มีขอรับ..."
อาถ่าส่ายหน้าอย่างซื่อตรง "พวกเราเรียกขานนายท่านแห่งเมืองคังหนาน ก็เรียกเช่นนี้เหมือนกัน"
"โอ้?"
สีหน้าของหลี่เซี่ยนขยับไหว มุมปากแต้มรอยยิ้ม คล้ายบังเกิดความสนใจขึ้นมา