เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206 ร่วมมือ หมายหัว รางวัลนำจับ!
ผู้ที่อยู่ภายในห้องส่วนตัวอันเงียบสงบแห่งนี้ ก็คือลั่วซิงไห่ นายน้อยแห่งสำนักจิ่วยิวนั่นเอง
แม้จะกล่าวว่าลั่วซิงไห่ผู้นี้ตั้งแต่มาถึงชิงโจวก็ไม่เคยปรากฏตัวให้ผู้ใดเห็น คนทั่วไปย่อมไม่อาจตามหาเขาพบ ทว่าหม่าเจินหงมีวิธีการอันไม่ธรรมดา การคิดจะตามหาสหายเก่าผู้นี้จึงนับว่าง่ายดายยิ่งนัก
เขาเพียงหาตัวมือสังหารของหอชิงอีมาคนหนึ่งอย่างส่งเดช จากนั้นให้ช่วยนำความไปบอกลั่วซิงไห่ว่าตนต้องการนัดพบ ก็ทำให้เกิดภาพเหตุการณ์ในวันนี้ขึ้นมาได้แล้ว
เมื่อเห็นหม่าเจินหงเดินเข้ามา ลั่วซิงไห่ก็วางจอกสุราลง แล้วเปิดฉากเข้าประเด็นทันที
"ว่ามาเถอะ มีธุระอันใดถึงมาหาข้า?"
หม่าเจินหงนั่งลงพลางยิ้ม "หรือหากไม่มีธุระ จะมาหารือฟื้นความหลังกับพี่ลั่วบ้างไม่ได้รึ?"
"หึๆ..."
ลั่วซิงไห่ส่ายหน้าหัวเราะเยาะตนเอง "พี่หม่า ระหว่างท่านกับข้าประมือกันมานับครั้งไม่ถ้วน ต่างคุ้นเคยกับนิสัยใจคอของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี รู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องอ้อมค้อมอันใด เปิดอกพูดกันตรงๆ เลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องให้ข้าต้องมานั่งคาดเดาไปต่างๆ นานา"
"ฮ่าๆๆ..."