เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 178 เทพวิชาหงส์ร่ายรำอมตะ!
แรงห้าส่วนงั้นรึ?
ฮึๆๆๆ.....
หยวนเฟิ่งหนานได้ยินวาจานี้ของหลี่เซี่ยน ก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มเยาะอยู่ภายในใจ
เจ้าคนโอหังผู้นี้ ช่างสำคัญตนเองผิดไปจริงๆ คิดว่าตนเองไร้เทียมทานในใต้หล้าแล้วจริงๆ หรือไร?
ใช้แรงเพียงห้าส่วนมาหยั่งเชิงข้าหยวนเฟิ่งหนานงั้นรึ?
คิดว่าอันดับหกแห่งทำเนียบอัจฉริยะของข้าเป็นของจอมปลอมที่ฟลุกได้มาหรืออย่างไร?
ฟู่——!
ขณะที่หยวนเฟิ่งหนานกำลังเตรียมจะสั่งสอนหลี่เซี่ยน กระแสลมร้อนระอุสายหนึ่งก็พลันพัดวูบผ่านไป
นางเงยหน้าขึ้นมอง และต้องตื่นตระหนกเมื่อพบว่าหลี่เซี่ยนผู้นุ่มนวลสุภาพและมีมารยาทเมื่อครู่ได้อันตรธานหายไปแล้ว สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวที่มีเกศาแดงเพลิง เนตรสีชาด และร่างกายกำยำล่ำสันดั่งขุนเขา