เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 ต่อไป ถึงตาข้าแล้ว!
ในยามนี้ ภายในใจของสวีขวางเลี่ยปั่นป่วนพลุ่งพล่านประหนึ่งคลื่นสมุทรซัดสาดพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
เขาคิดไม่ถึงไม่ว่าอย่างไร ดาบที่ตนฟันออกไปอย่างสุดกำลัง ต่อหน้าพญามังกรหลี่แห่งพรรคเฉาจะเปราะบางถึงเพียงนี้ ราวกับการละเล่นของเด็กก็มิปาน
เขาพยายามดึงดาบคลั่งของตนกลับมา ทว่ากลับพบว่ามันไม่อาจขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย ความรู้สึกพ่ายแพ้เช่นนี้แทบจะทำให้เขาหมดสิ้นกำลังใจ
"นี่... เป็นไปได้อย่างไร..."
สวีขวางเลี่ยกลั้นใจจนใบหน้าแดงก่ำ ความตื่นตระหนกในใจท่วมท้นจนมิอาจเปรียบเปรย
ตัวเขาสวีขวางเลี่ย เดิมทีบนแผ่นดินจงโจวก็เลื่องชื่อลือนามด้วยพละกำลังแต่กำเนิด สำนักป้าเตายังมีเคล็ดวิชาป้าเตาที่สืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น ยิ่งทำให้พละกำลังของเขาซ้อนทับทวีคูณ จนก้าวสู่ระดับที่น่าตื่นตระหนกสะท้านโลก