กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 ข้าชอบฟัง พูดให้มากหน่อย
ชิงโจว เมืองหยางโจว
หลังรอนแรมเดินทางมาหลายวัน ในที่สุดหยวนเฟิ่งหนานและเสี่ยวอวิ๋นก็ย่างก้าวเข้าสู่เมืองหยางโจวแห่งชิงโจว
"นี่หรือคือเมืองหยางโจว?"
"ไฉนจึงแตกต่างจากที่อื่นถึงเพียงนี้เล่า?"
ความเจริญรุ่งเรืองเบื้องหน้า ทำให้นายบ่าวทั้งสองต้องตื่นตะลึงระคนเลื่อมใส
รถม้าสัญจรขวักไขว่ ผู้คนเบียดเสียดจอแจ อึกทึกและคึกคักเป็นอย่างยิ่ง
ผู้คนบนท้องถนนเดินสัญจรไปมาไม่ขาดสาย บนใบหน้าล้วนประดับด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขและพึงพอใจ
ภาพฉากนี้ตัดกับสีหน้าทุกข์ตรมของเหล่าผู้ประสบภัยที่พวกนางพบเห็นมาตลอดทางอย่างสิ้นเชิง
มิเพียงเท่านั้น แม้แต่ในจี้โจว ก็ยังยากจะหาสถานที่เช่นนี้ได้