เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 หากคำลวงนำมาซึ่งความเจ็บปวด เช่นนั้นความจริงย่อมซ้ำเติมให้ทุกข์ตรมยิ่งกว่า
เสียงทอดถอนใจนี้ คล้ายแฝงไว้ด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันสลับซับซ้อนมากมายเหลือเกิน
มันประหนึ่งสายลมหนาวเหน็บพัดผ่านผืนฟ้ายามราตรี ส่งผลให้หลิงเยียนอู่รู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งร่างระลอกแล้วระลอกเล่า
อีกทั้งยังเปรียบเสมือนกระบี่คมกริบเล่มหนึ่งกรีดเฉือนหัวใจของหลิงเยียนอู่ ทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวเกินจะพรรณนา
หลิงเยียนอู่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ภายในใจบังเกิดความไม่สงบระคนหวาดหวั่นอย่างรุนแรงเป็นระลอก
นางเป็นสตรีที่มีจิตใจละเอียดอ่อน ย่อมสามารถสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกนานัปการที่แฝงอยู่ในเสียงถอนหายใจของหลี่เซี่ยน
นางยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น ม่านตาสะท้อนหยาดน้ำตาพร่ามัวมองแผ่นหลังของหลี่เซี่ยน ลังเลไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า
"พี่หลี่ ท่าน..."