กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 ผู้รู้กาลเทศะคือยอดคน
"เจ้า..."
ไห่กงกงมองดูหลี่เซี่ยนที่อยู่เบื้องหน้า จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ชั่วขณะนั้นถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
ตูม!
ชั่วพริบตาที่เขากำลังเหม่อตะลึง หลี่เซี่ยนก็แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ซัดหมัดออกไปหนึ่งหมัด
พรวด! เสียงร่างเนื้อหนังถูกต่อยทะลวงดังกึกก้องขึ้นอย่างชัดเจน
ไห่กงกงใบหน้าซีดเผือด สองตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เขาค่อยๆ ก้มหน้าลง มองดูหมัดของหลี่เซี่ยนที่ทะลวงผ่านทรวงอกของตนเอง
"เจ้าถึงกับ... กล้า..."
ริมฝีปากของไห่กงกงเขียวคล้ำ สั่นระริกจนเอ่ยคำพูดออกมาได้ไม่เป็นประโยค