กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 เป็นประมุขยุทธภพมันอันตรายขนาดนี้เลยหรือ?
เหล่าเจ้าสำนักของสี่สำนักใหญ่อยู่ห่างจากไป๋อวี้หลิวเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น
ห่างกันเพียงไม่กี่ช่วงตัว เมื่อมองดูไป๋อวี้หลิวเอามือไพล่หลัง วางท่าผยองลำพองใจอยู่เบื้องหน้า เจ้าสำนักทั้งหลายก็รู้สึกสะอิดสะเอียนในใจราวกับกลืนแมลงวันลงไปก็ไม่ปาน
"มารดามันเถอะ... ไม่เคยรู้สึกอึดอัดคับแค้นใจเช่นนี้มาก่อนเลย ให้พวกเรามารับหน้าปูทางให้สำนักพรรค์อย่างสำนักเฟยฮวาเนี่ยนะ..."
เมื่อเติ้งจ้วงอู่คิดถึงคำประกาศรับตำแหน่งที่ตนเพิ่งอ่านบนเวทีไปเมื่อครู่ ในใจก็ยิ่งขื่นขมบอกไม่ถูก
"เฮ้อ พูดตามตรง ข้ารู้สึกเสียใจขึ้นมาจริงๆ แล้ว!"
เซี่ยเฟยซิงที่อยู่ข้างๆ ก็ทอดถอนใจพลางเอ่ยขึ้นเช่นกัน