กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 แปดเหล่าเทวะ!
วูม—!
ยามที่ขอบฟ้าเผยแสงอรุณแรก ภายในห้องฝึกยุทธ์อันสลัวราง หลี่เซี่ยนค่อยๆ ผ่อนลมหายใจยาวเหยียดออกมา
ท่ามกลางความมืดมิด ลมปราณสายนี้ส่งเสียงหวีดแหลมประหนึ่งไอน้ำพวยพุ่ง ดุจดังเสียงคำรามกึกก้องของมังกรยักษ์เหล็กกล้า
ลมหายใจสายนี้ทอดยาวไม่ขาดสาย สั่นสะเทือนจนห้องทั้งห้องพลอยไหวสะท้านเบาๆ
ตึก ตึก ตึก!!!
ภายในห้องอันมืดสลัว แว่วเสียงจังหวะหัวใจเต้นระรัวดั่งการรัวกลองศึก
"ฮึๆๆ... ที่แท้นี่ก็คือสุดยอดวิชาของมหาเถระแห่งพุทธศาสนาผู้นั้นงั้นหรือ?"
ท่ามกลางม่านหมอกควันในความมืดมิด ดวงตาสีแดงชาดคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมขึ้นช้าๆ
ประกายแสงสีแดงชาดนั้นไหวระริกอยู่ในไอควันอันเลือนราง วาวโรจน์ไปด้วยความบ้าคลั่งและดุร้าย...