กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ปิดฝาโลงตัดสินความ!
จนกระทั่งถึงยามฟ้าสางรำไร...
หยวนเปิ่นอวี๋และเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา จึงค่อยลากสังขารอันเหนื่อยล้า กลับมาถึงที่ว่าการสำนักสยบมาร
"กลับมาแล้วหรือ"
ตรงประตูใหญ่ โพจวินผู้เป็นลูกน้องของไห่กงกงมองดูพวกหยวนเปิ่นอวี๋ด้วยสีหน้ามีเลศนัย แววตาคู่นั้นเปี่ยมไปด้วยความเจ้าเล่ห์และหยอกล้อเย้ยหยัน
น้ำเสียงของเขาฟังดูแปลกแปร่งขัดหูยิ่งนักในยามเช้าตรู่อันเงียบสงบ ทำให้หยวนเปิ่นอวี๋ต้องขมวดคิ้วมุ่น
ยามนี้ โพจวินที่ยืนพิงขอบประตูใหญ่กวาดสายตามองสำรวจพวกเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยต่อว่า
"ดูจากสีหน้าของพวกเจ้าแล้ว ท่าทางเรื่องจะพังไม่เป็นท่าเสียแล้วสินะ!"