เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89 ตอนนี้ข้าก็คือขั้นหนึ่งระดับบนแล้ว! (บทใหญ่ควบสองตอน!)
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของคนทั้งสองฝั่งตรงข้ามที่จ้องมองตนประดุจพยัคฆ์จ้องเหยื่อ หลี่เซี่ยนกลับเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
“ดูท่าพวกเจ้าจะฉลาดขึ้นแล้ว คิดจะร่วมมือกันงั้นหรือ”
ราชันปีศาจสิงชิงและราชันศักดิ์สิทธิ์บัวเขียวอู๋เซิงต่างมิได้เอ่ยปาก เพียงจับจ้องหลี่เซี่ยนด้วยสายตาเย็นชา
ภายในหอถือกระบี่อันสลัวราง บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นมาในชั่วพริบตา
“ฮึๆๆ...”
หลี่เซี่ยนหัวเราะเสียงต่ำ ดวงตาของเขาทอประกายแน่วแน่ดุจดวงดารา
จากนั้นเขากางแขนทั้งสองข้างออก ในทันใดนั้น พลังอันมหาศาลพลันพวยพุ่งออกมาจากร่าง ส่งเสียงคำรามกึกก้องปานขุนเขาถล่มคลื่นทะเลซัดสาด
เบื้องหลังของเขา มีควันสีเทาดำม้วนตัวพวยพุ่ง ก่อตัวเป็นรูปเงาเจียวหลงที่แหวกว่ายโผนทะยาน
เจียวหลงตนนี้ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว แยกเขี้ยวเหยียดกรงเล็บ พร้อมจะกลืนกินผู้คน ช่างองอาจน่าเกรงขามยิ่งนัก