กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 ถึงตาเจ้าแล้ว!
เหนือลำคลอง
หลี่เซี่ยนดื่มด่ำกับการชำระล้างของราตรีกาลเพียงลำพัง ลมปราณทั่วร่างพลุกพล่านดั่งน้ำเดือด ไอพลังที่แผ่ออกมาจากกายเกรียงไกรดั่งเกลียวคลื่นยักษ์อันไพศาล
ร่างของเขายืดสูงขึ้นอีกไม่น้อย ราวกับกลายร่างเป็นยักษ์ใหญ่แห่งรัตติกาล องอาจผึ่งผายหาใดเปรียบ
หลังจากดูดซับแก่นพลังของปีศาจหมีดำ พลังฝีมือของหลี่เซี่ยนก็บรรลุถึงจุดสูงสุดของขั้นสองระดับบนแล้ว สำหรับขอบเขตขั้นหนึ่งระดับบนนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงธรณีประตูเลือนรางแล้วเช่นกัน
ราวกับเอื้อมมือคว้าถึงได้ในพริบตา!
สายตาของเขาทะลุผ่านม่านหมอกแห่งราตรี ทอดมองไปยังทิศทางที่หูเหล่าไท่ไท่หลบหนีไปไกลลิบ
เขาฉีกยิ้มเย็นเยียบหัวเราะออกมา
"ถึงตาเจ้าแล้ว นางจิ้งจอกเฒ่า!"
ตูม!