เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 ค่ำคืนจันทร์เพ็ญ จุดเริ่มต้นแห่งการตะลุมบอน!
เมืองหยางโจว ที่ทำการใหญ่สำนักสยบมาร
ยังคงเป็นช่วงดึกสงัดที่ยังไม่พ้นผ่านราตรีนี้ไป
หยวนเปิ่นอวี๋ไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลัง ทอดสายตามองท้องฟ้ายามราตรีที่ดำมืดดั่งน้ำหมึกอย่างเหม่อลอย
"ใต้เท้า ดึกดื่นมากแล้ว สมควรพักผ่อนได้แล้วขอรับ!"
เหยียนหลุนผู้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาเดินเข้ามาหาหยวนเปิ่นอวี๋ พลางเอ่ยเตือนเสียงเบา
"ไม่เป็นไร ยังเช้าอยู่ รออีกหน่อยเถอะ..."
หยวนเปิ่นอวี๋เอ่ยยิ้มๆ โดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมา
เหยียนหลุนกล่าวด้วยสีหน้าขุ่นเคืองว่า "ใต้เท้า หากจะให้ข้าพูด เหตุใดต้องไปร่วมมือกับคนของพรรคเฉาด้วยเล่าขอรับ พวกเราส่งเรื่องขอความช่วยเหลือจากเบื้องบนที่จงโจวมิได้หรือ?"
หยวนเปิ่นอวี๋กล่าวว่า "เจ้าคิดว่าข้าไม่เคยติดต่อคนเบื้องบนหรืออย่างไร?"