กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 บารมี!
"อ๊าก! อย่านะ ช่วยด้วย!"
หลิงเยียนอู่หวีดร้องเสียงดัง พลางสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากอาการหมดสติ
นางลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตนเองยังคงอยู่ในห้องพักของโรงเตี๊ยมจวี้อวิ๋น
ทว่าสิ่งที่ต่างออกไปคือ ยามนี้ภายในห้องพักกลับมีผู้คนอยู่เต็มไปหมด
บรรดาศิษย์น้องชายหญิงที่ไม่ได้เรื่องของนางต่างยืนสัปหงกอยู่ตรงมุมห้อง ก้มหน้าก้มตาไม่ต่างอะไรกับเด็กที่ทำความผิด
ส่วนที่ข้างโต๊ะกลางห้อง มีบุรุษหนุ่มรูปงามสง่า กลิ่นอายสูงส่งเหนือธรรมดานั่งอยู่ผู้หนึ่ง
เขากำลังนั่งจิบชาอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์
บุรุษผู้นี้นางเพิ่งจะพบหน้าไปเมื่อตอนกลางวัน
"ผู้อาวุโสหลี่... พญามังกร ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร"