เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 มิมีอื่นใด เพียงมือคุ้นเคยเท่านั้น!
จนกระทั่งออกจากพรรคเฉา มาถึงโรงเตี๊ยมจวี้อวิ๋นที่พักแรม หลิงเยียนอู่ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากอาการมึนงงที่ถูกเสี่ยวชิงปฏิเสธได้
"ศิษย์พี่หญิง ทานอะไรสักหน่อยเถิดขอรับ"
ศิษย์น้องเซวียจิ่งหังยกชามข้าวมาวางตรงหน้านางอย่างเอาใจใส่
หลิงเยียนอู่เงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยสีหน้าเหม่อลอย
"ศิษย์น้อง เจ้าว่า หอถือกระบี่ของพวกเราแย่มากหรือ"
การถูกเสี่ยวชิงปฏิเสธอย่างเด็ดเดี่ยวถึงเพียงนี้ ทำเอานางเริ่มสงสัยในชีวิตตนเองขึ้นมาแล้ว
เติบโตมาจนปานนี้ นางยังไม่เคยถูกผู้ใดปฏิเสธมาก่อนเลย
คำถามนี้ของนาง ทำเอาเซวียจิ่งหังถึงกับตอบไม่ถูกไปชั่วขณะ
"ศิษย์พี่หญิง เหตุใดท่านจึงถามเช่นนี้เล่า ยามนี้หอถือกระบี่ของพวกเราคือสำนักอันดับหนึ่งแห่งชิงโจว จะย่ำแย่ได้อย่างไรกัน"