เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 เจ้าก็รู้จักคุณชายของข้าด้วยหรือ
เมืองหยางโจว ริมทะเลสาบซีจื่อ
ที่นี่คือสถานที่ซึ่งหลี่เซี่ยนทำศึกครั้งใหญ่กับพุทธบุตรในครานั้น
เศษหินกองพะเนิน ภูผาทลาย จากสภาพอันแหลกสลายดั่งซากปรักหักพังเช่นนี้ ยังคงพอมองออกเลาๆ ว่าสถานการณ์การต่อสู้ในวันนั้นดุเดือดเลือดพล่านเพียงใด
สายลมเหนือผืนน้ำพัดผ่านแผ่วพลิ้ว
ร่างอรชรสะคราญตาเงาหนึ่งกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนโขดหินสูงชันตะปุ่มตะป่ำ
สองมือของนางวางทาบอยู่บนหัวเข่า ด้านบนมีกระบี่เหล็กกล้าชั้นดีวางพาดราบอยู่หนึ่งเล่ม
ชายเสื้อพลิ้วไสวตามแรงลม พอมองเห็นปราณกระบี่สายบางเบาลอยวนเวียนอยู่รอบกายรางๆ
นางก็คือเหยียนเสี่ยวชิง
ยามใดที่นางมายังสมรภูมิที่หลี่เซี่ยนเคยประมือกับศัตรู นางมักจะเข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียรลืมตนลืมฟ้าดินได้อย่างรวดเร็วเสมอ