เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 คารวะพญามังกรแห่งพรรคเฉา!
ยามนี้ ด้านนอกประตูห้องสงบพลันมีเสียงของเหลียงไห่เซิ่งดังแว่วเข้ามา
"หลี่เซี่ยน ฤกษ์มงคลใกล้จะถึงแล้ว ผู้คนก็มากันเกือบครบแล้ว เจ้าควรออกมาได้แล้ว!"
ภายในห้อง หลี่เซี่ยนสะกดความคิดที่พลุกพล่านปั่นป่วนในใจลงชั่วคราว
เขาก้าวไปข้างหน้า เปิดประตูห้อง แล้วเดินออกไป
เหลียงไห่เซิ่งที่เฝ้าอยู่หน้าประตูอดมิได้ที่จะกวาดสายตามองสำรวจเขาแวบหนึ่ง
ใบหน้าคมคายหมดจด รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย นับเป็นบุรุษหนุ่มชั้นเลิศที่หาได้ยากยิ่งในใต้หล้าโดยแท้
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ เมื่อเทียบกับวันตัดสินแพ้ชนะกับพุทธบุตร กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากทั่วร่างของหลี่เซี่ยนยิ่งหนักแน่นลึกล้ำขึ้น ราวกับขุนเขาสูงตระหง่านเสียดฟ้า ราวกับท้องทะเลที่ผิวน้ำแลดูสงบเงียบทว่าเบื้องล่างซ่อนกระแสน้ำเชี่ยวกราก
ยามสงบนิ่งดั่งวารีหยุดไหล ยามเคลื่อนไหวดุจอสนีบาต!