เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 เข้ามาสิ แน่จริงก็มาฆ่าข้าสิ!
นับตั้งแต่เตรียมตัวออกจากเมืองมาจนถึงตอนนี้ หลี่เซี่ยนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกถึงความผิดปกติ
สำคัญที่สุดคือเรื่องราวมันราบรื่นเกินไป การตามหาที่ซ่อนของโจรกลุ่มนี้กลับรวดเร็วถึงเพียงนี้
ความชำนาญในการจำเส้นทางนั้นคุ้นเคยราวกับกำลังกลับบ้านตนเองอย่างไรอย่างนั้น
หลี่เซี่ยนสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า ภายในสำนักคุ้มภัยน่าจะมีคนทรยศเกิดขึ้นแล้ว
และคนทรยศผู้นี้ ก็มีความเป็นไปได้สูงยิ่งว่าจะเป็นลุงฉิน
"ที่แท้ก็เป็นท่านจริงๆ ลุงฉิน เหตุใดท่านจึงต้องทำเช่นนี้ เหตุใดต้องทรยศสำนักคุ้มภัย คนที่ตายไปเหล่านั้นล้วนเป็นพี่น้องที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกับท่านทั้งนั้น" หลี่เซี่ยนเอ่ยด้วยสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าวใจยิ่งนัก
ลุงฉินหลังจากตะลึงงันไปชั่วครู่ ก็กลับคืนสู่ความสงบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยอย่างเย็นชา
"เหอะ คิดถึงเมื่อวันวาน สำนักคุ้มภัยแห่งนี้เป็นข้ากับหลี่หลานเถียนร่วมกันสร้างชื่อเสียงขึ้นมา แต่สุดท้ายตอนนี้สำนักคุ้มภัยกลับแซ่หลี่ เจ้าว่าเพราะเหตุใดกันเล่า"
"ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้" หลี่เซี่ยนเข้าใจแล้ว