กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สุดท้ายสวี่เหวินเทาก็ต้องยัดเธอกับจูจูเข้าไปในผ้าห่มทั้งอย่างนั้น บังคับให้หลับตานอน
“รีบนอน พรุ่งนี้เราต้องไปรับบ้าน บางทีอาจมีเรื่องน่าประหลาดใจด้วย”
เขาพูดเสียลึกลับจนฉีเจินอวี้ที่หลับตาอยู่ลืมตาขึ้นทันที เธอหันไปสบดวงตาเป็นประกายของลูกสาว ก่อนจะหันไปมองสวี่เหวินเทาพร้อมกัน
“หมายความว่ายังไง?”
“ฮึ บอกแล้วไงว่าเป็นเรื่องน่าประหลาดใจ ไว้พรุ่งนี้ค่อยเปิดเผย” แต่สวี่เหวินเทาไม่ยอมเปิดปาก ต่อให้ฉีเจินอวี้ซักถามอย่างไรก็ไม่ยอมพูดแม้แต่คำเดียว
เมื่อไม่มีทางเลือก สองแม่ลูกจึงได้แต่หลับตานอนต่อ ทว่าภายในใจกลับกระสับกระส่ายราวกับถูกแมวข่วน
กว่าจะฝืนผ่านไปถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งที่สวี่เหวินเทายังไม่ตื่น สองแม่ลูกก็เตรียมตัวออกเดินทางเรียบร้อยแล้ว