กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“จ้าว...หลานจือ?”
ฉีเจินอวี้แทบจะเอ่ยชื่อนี้ออกมาอย่างไม่แน่ใจ หลายปีที่ไม่ได้พบกัน จ้าวหลานจือดูแก่ลงอย่างเห็นได้ชัด
ข้างกายเธอมีเด็กสาวผิวคล้ำเหลืองที่ผอมจนลมพัดก็ปลิวได้คนหนึ่ง เด็กสาวก้มหน้าไม่มองใคร กำชายเสื้อของตัวเองแน่น ราวกับกำลังพยายามสุดชีวิตที่จะลดพื้นที่การมีตัวตนของตัวเองให้เล็กที่สุด
ฉีเจินอวี้รู้ว่าเด็กคนนั้นคือซ่งเฟยเฟย
ไม่ได้เจอกันอีกสามปี เธอยอมรับว่าพอเห็นซ่งเฟยเฟยเติบโตมาเป็นแบบนี้ เธอก็รู้สึกดีใจ
ความรุ่งโรจน์เจิดจรัสในชาติก่อนจะไม่มีทางเกี่ยวข้องอะไรกับเธอในชาตินี้อีก ในเมื่อชีวิตอันงดงามของอีกฝ่ายได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยเลือดของคนอื่น เช่นนั้นก็สมควรได้รับผลสะท้อนกลับ
“มีอะไร”