เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ทำไมคุณถึงมีส้มเขียวหวานด้วย?”
“ด้วย?” สวี่เหวินเทาจับคำพูดของเธอ
ฉีเจินอวี้จึงเล่าเรื่องที่ติงกั๋วตงนำส้มเขียวหวานมาให้ตอนเที่ยงวันแก่เขา
สวี่เหวินเทาเข้าใจทันที “ของดีมีมากเท่าไรก็ไม่เป็นไร แบบนี้ก็จะได้กินได้นานขึ้นหน่อย”
“อืม” ฉีเจินอวี้ขานรับเบา ๆ ก่อนเข็นจักรยานกลับบ้านด้วยความรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
สวี่เหวินเทาสังเกตเห็นบางอย่าง เขาขมวดคิ้วอยากถาม แต่ก็กลัวว่าตัวเองจะกดดันเธอมากเกินไปจนทำให้เธอไม่สบายใจ
จากบรรยากาศที่ทั้งสองคนอยู่ร่วมกัน เขาตระหนักได้ว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องนี้
แล้วมันคือเรื่องอะไรกันแน่?
สวี่เหวินเทาสังเกตเธออยู่ตลอดหนึ่งคืน แต่ก็ยังจับต้นชนปลายไม่ได้ ขณะที่กำลังคิดว่าจะหาโอกาสถามในวันรุ่งขึ้นอย่างไร หลังจากตื่นนอน ฉีเจินอวี้กลับมาเป็นปกติแล้ว